Bu görünüm, tüm algoritmayı karışık çizgiler yerine adım adım ve okunabilir biçimde göstermek için düzenlenmiştir. Temel mantık şudur: çene seçimi → kemik dağılımı → ileri cerrahi → implant sayısı → hijyen/sigara → RVD → sonuç.
Mandibulada implant sayısı eşikleri daha düşüktür. 3-3 ve 5-5 dağılımı ayrı değerlendirilir.
İleri cerrahi düşünülüyorsa cerrahi sonrası yeniden değerlendirme yapılır.
Posterior destek veya hacim kazanıldıktan sonra algoritma yeniden çalıştırılır.
Özellikle 3-3 ve 5-5 bölgelerinde ana tercih implant destekli overdenture yönündedir.
Özellikle 3-3 gibi sınırlı kemik dağılımında implant destekli sabit yaklaşım geri plana düşer.
Hasta uyumu zayıfladıkça sabit yerine hareketli implant destekli seçenekler daha güvenli hale gelir.
Düşük RVD ve yeterli implant kapasitesi varsa konvansiyonel sabit yaklaşım ön plandadır.
Hibrit sabit protez için en uygun aralıktır.
Doku telafisi arttıkça hareketli implant destekli protez daha uygun hale gelir.
Maksillada implant sayısı eşikleri daha yukarıdadır. Aynı mantık korunur ancak daha temkinli yorum yapılır.
İleri cerrahi düşünülüyorsa sonrası yeniden değerlendirilir.
Biyomekanik alan sınırlıdır. Hijyen kötü ve sigara yüksekse tam protez lehine kayılır.
Maksillada sabit yaklaşım için çoğu zaman daha sınırlı kabul edilir.
Final karar yine RVD ve hasta faktörleri ile verilir.
Yüksek riskli hastada sabit protez önceliği azalır.
Hasta uyumu zayıfladıkça sabit yerine hareketli seçenekler daha öngörülebilir olur.
Yeterli implant kapasitesinde konvansiyonel sabit yaklaşım düşünülebilir.
Hibrit sabit protez için uygun aralıktır.
Doku telafisi arttıkça hareketli implant destekli yaklaşımlar öne çıkar.